“Toplanın bir şey söyleyeceğim.”

“Uzun aradan sonra..” diye başlamaktan hiç hoşlanmıyorum ama hayat şartları işte. Bazen anlatacak çok şey yaşarız ama kelimelere dökmekte zorlanırız, çünkü öğrenmenize değecek şeyler değildir. Günlük dediysek, gerçekten değil ya?
Lafı uzatmak istemiyorum. Diyorum ki, patronumuzla konuşmak istiyorsak, şöyle on kere düşünür; 20 kere üzerinde kafa yorar; 30 kere tekrar sorgular öyle konuşursunuz ya, arkadaşlarınızla konuşurken de, bu kadar abartmasanız da iki kere düşünmeyi denemeliyiz. Zira bir kez bile düşünmeden söylediğiniz şeyler karşınızdakini kırabilir, kendinden geçirtebilir, sizden soğutabilir, size düşman yapabilir, böyle felaket tadında şeyler yaşatabilir. Bunlardan hiçbiri de olmayabilir; o da sizin şansınızadır işte. Devamını oku…




İnsanlar atıp tutar, yakalar yutarlar. Hep laf, hep laf… İş güç yok desem, var. Hayatın tuzu biberi onlar için dedikodu. Demedi kodu olsa bile bir şeyler atıyorlar işte. 

