Herkese iyi bayramlaaaaaaaar!
Bayramın 2. günü bayramınızı kutladığım için affedin beni. Geçerli bir mazeretim vardı. 
Dün sayın Prag Büyükelçimiz Cihad Erginay‘ın vermiş olduğu bayramlaşma davetindeydim. Harikaydı! Bence her büyükelçilik bunu yapmalı. Hani yurtdışında akrabası olan var olmayan var ya da başka ülkelerde olan var. Ben Çek Cumhuriyeti’nde olmayanlardım.
Bunu söyleyen çok insan görmüşsünüzdür çevrenizde. “Çekler, soğuk insanlar.”, “Çok soğuk.” “Brrr! Buz gibi!” Biraz abartayım dedim son cümlemi. 
Biraz benim gözümle bakalım olaya istiyorum.
Tam olarak 2 aydır Prag’dayım. Çeklerin büyük bir kısmını incelemem söz konusu olmadı elbette ama yakın çevremi inceleyerek birkaç şey söyleyebilirim.
Açlık ne zor şey değil mi? Aç kalmak, susuz kalmak… Soruyorum sizlere, oruç tutuyor musunuz? Bazılarınız bu sorudan nefret ediyor olmalı. Çünkü biz orucumuzu Allah’a şükretmek için tutuyoruz. Bu bizim kulluk görevimiz ve yaradanla aramızda olan birşey. Evet! Öyle! Peki başka neden oruç tutuyoruz?
Hoş geldin 11 ayın sultanı! Tüm müslaman kardeşlerime hayırlı ramazanlar dilerim! 
Biraz geç oldu affedin ama hala ramazanda olduğumuza göre sorun yok sanıyorum.
“Ne istediğini bil!”
Hep öyle derler büyüklerimiz ya. Ne istediğimizi bilelim.
“İstediğini dile getir!”
Bunu da der büyüklerimiz. Hatta “Ağlamayana emzik yok!” deriz ya, işte aynı şey. Bazen ağlamak yetmiyor işte. Ne istediğinizi söylediğiniz anda yerine getirebilecek biri olmanız için patron/patroniçe olmanız ve istediğiniz anda şirkette olmanız gerek. Öyle olmadığınızı veya şirkette olmadığınızı varsayarak birkaç laf edeyim.
Lisedeyken babam beni uyandırdığı zaman yaşadığım olağan bir uyanma şekli. Şu anda mı? Hatırlamıyorum bile o duyguyu.
Sabah uykusu eeeeen derin, en tatlı uykudur. Rüyalarımızı nedense hep o ara hatırlarız. Hatta bazen uyanıp, tekrar uykuya devam ederken sinemada ara vermiş de devam ediyormuş gibi rüyamıza devam ederiz. Off o duygu harika ya! Hani bir de çok güzel bir rüya görüyorsak tadından yenmez.
